Bu fotoğraf yazdan kalma. Kos'da kiraladığımız apartın mutfak çekmecesinden. 3 günlük bir tatilde 3 kişiye 3 tane çatal-kaşık-bıçak yeterken neden eve döndüğümüzde misafire ayrı, ev halkına ayrı takımlara, çeşit çeşit eşyaya ihtiyaç duyuyoruz? Neden bir süre sonra dolaplar yetmemeye eve sığmamaya başlıyoruz.
Alma motivasyonumuzun altında yatan ne? Ve daha da önemlisi bazı eşyaları kullanmadığımız halde neden tutmaya devam ediyoruz?
Birkaç gündür bulaşık makinesini boşaltırken zorlanıyordum ama bugün artık zorlanmanın biraz daha ötesine geçti olan, ve bazı şeylere yer bulamadım. Yer bulamayınca bıraktım ve gelip bilgisayarın başına oturup yazmaya başladım. Aslında önce kısa bir video çektim sonra buraya geldim diyebiliriz.
Nasıl oluyor da bu kadar biriktiriyoruz ve neden vedalaşamıyoruz.
Bu iki soru birbirinden beslenerek bir kısır döngü oluşturuyor. Kurumsal hayattayken, evde tam zamanlı yatılı bir yardımcı varken, her şey hazırken ve ben sadece çocuğumla ilgilenirken (aslında tam olarak böyle değildi. Bu fazla tozpembe bir senaryo oldu.) nasıl oldu da evde bu kadar şey birikebildi.
İyi niyetle başladığımız noktada fazla bir şey almadığımı düşünürdüm hep. Oysa içinde yaşadığımız ev on senenin sonunda birçok şeyi depoladığım bir yer haline gelmiş. Ki bu genelde olur. Eğer bile isteye düzenli bir şekilde sadeleşmez, elemez, elden geçirmezsek sahip olduğumuz eşyaları birikirler.
Hele ki pandemi, enflasyonist ortam ve ekonomik belirsizlikler gibi kıtlık bilincimizi güven algımızı etkileyen dönemlerden geçerken, bu ya lazım olursa, ya alamazsam, ya bulamazsam diyerek elimizdekilere tutunuyor olmamız anlaşılabilir bir durumdur.
Peki bir çözümü var mı? Aslında tek bir çözümü var o da kendimize dürüst olmak, gerçekten kullanabileceğimiz eşyalarla artık kullanmadıklarımızı ayırmak ve kullanmayacaklarımızla vedalaşmak. Herkese uyan bir yöntem olmayabilir, ama her gün bir eşyayı elemek bir senenin sonunda 365 parça kullanmayacağınız eşyayı evden uzaklaştırmak anlamına gelir.
Ya da sene sonuna kadar bugünü de sayarsanız 19 günde her gün 3 eşya ayırmak neredeyse 60 eşyayı evden uzaklaştırmanızla sonuçlanabilir.
Buna gerçekten ihtiyacım var mı?
Bu olmadan da hayata devam edebilir miyim? (tabi ki ederim)
Bunu vermek beni üzer mi? Kötü hissettirir mi?
Bunu vermek beni alanımı ferahlatır mı?
İstediğiniz sorudan başlayabilir, kendinize uygun yeni sorular da türetebilirsiniz.
Vermeye karar verdikten sonra da fazla uzatmayın, illa uygun yere bağışlanması, birilerinin işine yaraması niyeti, uygun şekilde geri dönüştürülmesi bazen sadeleşme niyetinizin önünde engeller haline gelebilir. Unutmayın iyi durumda olsa bile bir süredir o şeyi siz kullandınız ve belki tekrardan değerlendirilmek için uygun şekilde geri dönüşüm kutusuna bırakılması bile yeterli olacaktır. Bazen bir kutuya koyup içinde ne olduğu yazıp kapınızın önüne bile bırakmanız elinizden gelenin en iyisi olabilir.
O zaman benimle birlikte yıl sonuna kadar her gün 3 şey ile vedalaşmaya ne dersiniz?
Yorumlar
Yorum Gönder